Čudni smo i prkosni mi Zmijanjci, tvrdi, a opet mekani ko duša, ču se u petak naveče u restoranu Ugostiteljske škola u Banjoj Luci na druženju Zmijanjaca, riječ Davida Štrpca iz usta glumca Boška Đurđevića. Navalili Zmijanjci prepuna ih sala, iako se dodatno unosilo klupa i stolova mjesta je bilo malo. Bogat kulturno-umjetnički program započe Pjevačkom grupom KUD "Veselin Masleša", nastaviše folklorne grupe, a salvu aplauza izazvaše najmlađi članovi KUD "Petar Prvi Karađorđević" iz Mrkonjić Grada. Tamburica trožica u rukama jednog starog majstora s rodne planine i gusle uvedoše Zmijanjce u... uživanje, igru, pjesmu, natpjevavanje i radovanje. Učestvovala je i grupa "Sinovi Manjače" s onim gromkim glasovima kojim Banja Luka odjekuje, a Zmijanjce godrim i ponosnim učiniše. I opet David Štrbac, junak Kočića i Zmijanja, riječ o čestitosti prkosu i ljubavi svojim zemljacima kaza, podsjeti ih na vremena kada je na rodnoj planini živjelo deset puta više gorštaka nego danas. Pjesnik, a doktor Mirko Ljubanić nekoliko pjesama kaza, da srca omekša i da se bolje i slađe večera. A večera poče čorbom carskog kvaliteta i ukusa, pita, pečenje i đakonije druge, ije se i pije, kako bi se to u zavičaju reklo, ko kolko more. - Ove godine Zavičajno društvo "Zmijanje" slavi punih osamdeset godina postojanja i kroz sve te godine slavili smo kao i večeras, ljubeći Kočića, slobodu i istinu ko tek rođeno dijete. Danas se na Zmijanje stiže asfaltnim putem, staće se u kraj i nedostatku vode, vraćaju se u zavičaj i mladi ljudi, moramo stvarati uslove za kvalitetan život u ruralnim podučjima, plato Manjače trebalo bi da prednjači u tome - smatra Nedeljko Čubrilović, predsjednik Zavičajnog društva "Zmijanje". Kroz blagu februarsku noć odjezdi pjesma zmijanjska da radost druženja podijeli s visovima sa kojih se predugo odlazilo, ali, evo, dođe vrijeme da mu se vraćaju ko majci u krilo i skut.